| Stresshormonen hebben insuline-antagonistische effecten waarmee bij de bloedglucose-instelling van mensen met diabetes rekening moet worden gehouden. Bij het diabetescongres in San Diego (Californië), werd een eenvoudige vuistregel voor de aanpassing van de insulinedosis voorgesteld. "Het is belangrijk voor mensen met diabetes om rekening te houden met de mate van stress waar zij mee te maken hebben", zegt professor Lois Jovanovic van het diabetes onderzoekscentrum in Santa Barbara bij het jaarlijkse congres van de Amerikaanse Diabetes Vereniging. Stress beïnvloedt immers de insulinebehoefte. Hoe groot deze behoefte is, kan met de volgende berekening worden ingeschat: het lichaamsgewicht in kilogrammen vermenigvuldigd met een constante is gelijk aan het aantal benodigde eenheden insuline per dag. De genoemde constante is afhankelijk van de mate van stress. Bij geen stress bedraagt de constante 0,6; bij weinig stress 0,7 à 0,8, bij gemiddelde stress 0,8 à 1,0 en bij grote stress (levensbedreigend) 1,0 à 2,0. De stress hoeft niet persé het gevolg te zijn van psychische of fysieke problemen zoals deze voorkomen na een trauma of bij ontstekingen, maar kunnen ook samenhangen met de hormonale natuur. Dit geldt bijvoorbeeld voor kinderen met diabetes type 1 die in de pubertijd komen, voor vrouwen die zwanger zijn (vooral in de laatste zes maanden) en voor vrouwen tijdens hun menstruatie. Zo heeft progesteron ook een insuline-antagonistische werking waardoor de insulinebehoefte met 20 à 30% kan stijgen. © Double Check, Marieke van der Vaart
|
