| De 25 jarige Noorse Kris Freeman skiet op Olympisch niveau. Het feit dat hij diabetes type 1 heeft maakt het hem wel moeilijker, maar is zeker geen reden om zijn lust en zijn leven op te geven. Ruim vijf jaar geleden werd tijdens een routine bloedtest voor zijn hele team, bij Freeman diabetes type 1 vastgesteld. De artsen maakten hem duidelijk dat hij zijn inspanningen op atletisch niveau waarschijnlijk niet meer zou kunnen verrichten. Toch was Freeman, twee uur na de diagnose, weer begonnen met trainen. "Ik was niet van plan te stoppen. Huilend heb ik getraind, maar ik liet me niet uit het veld slaan", aldus de enthousiaste skiër. "Ik ben het land doorgereisd en heb lezingen gehouden op bijeenkomsten over diabetes. Ik vind het erg als ouders uit bezorgdheid hun kinderen met diabetes laten stoppen met de activiteiten die zij zo graag doen. Belangrijk is om je kind een zo normaal mogelijk leven te laten leiden en te laten blijven vechten voor hun dromen. Net als zij zouden doen, wanneer ze geen diabetes zouden hebben." In februari neemt Kris deel aan zijn tweede Olympische Spelen, in Turijn. Hij heeft zijn zinnen gezet op de 15 kilometer diagonale spreidstand, na zichzelf in 2002 bij de Salt Lake City Games als 22e te hebben geplaatst. Freeman heeft er een jaar over gedaan om uit te zoeken hoeveel insuline zijn lichaam nodig heeft. Dit kan met de dag verschillen, zeker omdat hij de hele wereld rond skiet en dus vaak door verschillende tijdzones reist. Hij eet vijf maaltijden per dag gedurende zijn meest intensieve trainingsperiode. Sponsors voorzien hem van teststrips en insuline en met een energiereep voor de wedstrijd loodst hij zich daar doorheen. Ook zijn er altijd sportdrankjes voor hem aanwezig, voor het geval hij toch een hypo krijgt tijdens de wedstrijd. Hij dient zichzelf zes tot tien keer per dag insuline toe, inclusief een langwerkende insuline voor het slapen gaan. "Dat gaat allemaal automatisch, het is nu eenmaal iets wat ik moet doen", aldus Freeman. Door zijn lage lichaamsvetgehalte is het niet altijd eenvoudig een plekje te vinden om de insuline in te spuiten. Hij heeft huidverdikkingen op zijn buik en soms raakt hij een spier met het naaldje. Binnenkort schakelt hij waarschijnlijk over op injecteren in zijn bil, om de buik wat te sparen. Kris Freeman blijft hopen dat diabetes ooit genezen kan worden en dat de regering het belang van stamcelonderzoek blijft inzien en stimuleren. Hij laat het niet toe zijn diabetes als excuus te gebruiken wanneer zijn resultaten tegenvallen. Hij is niet tevreden met zijn 22e plaats en gaat voor het erepodium in Turijn. © Double Check, Karin van Wordragen
|
