| De tijd van de Olympische Spelen is er eentje waarin menig sporter stiekem hoopt daar ooit ook eens ophet podium te mogen staan. Voor de meeste een onhaalbare kaart. Mensen met diabetes hoeven echter hun aandoening niet als excuus op te geven. Topsport is ook met diabetes goed mogelijk. Een goed voorbeeld is de zwemmer Gary Halldie al menig medaille op diverse Olympische Spelen won.
Hall stamt uit een familie vol met zwemmers die het al meerdere malen hebben geschopt tot prestigieuze sportevenementen als de Olympische Spelen. Zowel zijn opa, zijn vader als zijn oom waren meer dan verdienstelijke zwemmers. Van Gary was in het begin nog geen sprake van een overmatige interesse voor zwemmen. Hij bracht weliswaar veel tijd door in het zwembad, maar echt serieus werd het pas toen hij een jaar of 16 was.
De inspanningen waren niet voor niets. In 1992 ontving hij zijn eerste titel bij de nationale kampioenschappen voor de jeugd. Het begin van een internationale carrière. Sinds hij vanaf 1995 werd getraind door Mike Bottom, ging het alleen nog maar verder bergopwaarts tot aan de Olympische Spelen in Atlanta waar hij twee maal zilver zwom en twee maal goud.
In 1999 werd bij Gary diabetes type 1 vastgesteld. Gary was geschokt en toen zijn arts hem vervolgens afraadde om nog verder te gaan met zijn topsport, had hij het helemaal gehad. Nadat hij veel informatie op het Internet had verzameld, kreeg hij weer moed. Hij consulteerde een andere specialist die hem verzekerde dat ook mensen met diabetes en een goede bloedglucose-instelling absoluut aan topsport kunnen doen. Sindsdien is zij voor zijn medische behandeling verantwoordelijk tijdens al zijn wedstrijden. Dit resulteerde een jaar later in zowel gouden, zilveren als bronzen medailles bij de Olympische Spelen in Sidney in 2000. Gary is supergemotiveerd, meet tien maal per dag zijn bloedglucose en is als een kind zo blij dat hij ondanks zijn diabetes zijn dromen verder kan invullen. Alleen die instelling is al een medaille waard!
© Double Check, Marjolein de Wit-Blok |